Ik bemoei me er niet zo mee!

Wat is dat toch? Van die ouders die meegaan als het 'ik maak het uit' gesprek gaat plaatsvinden. Ik heb het nu al een paar keer gezien en ik begrijp daar echt niks van. Ik begrijp de kids niet: ik bedoel ik had toch echt de hulp van mijn moeder niet nodig als ik in een dergelijke omstandigheid verkeerde. Maar ook de ouders begrijp ik niet. Natuurlijk hebben onze dochters het van beide kanten mee gemaakt. Zijn ze zowel de verliezer als de winnaar (voorzover je daarover kunt praten) geweest maar nooit echt NOOIT heb ik me daarmee bemoeit. Dat willen ze gelukkig ook niet.

Wat gaan die ouders doen? Mee op sollicitatiegesprek? Het huwelijksaanzoek orchestreren? Aanwijzingen geven als er een kinderwens is?? Hallo het is de bedoeling dat we kinderen 'opvoeden' en ze een beetje wegwijs maken maar het merendeel van de ervaringen zullen ze toch echt zelf moeten 'opdoen'. En of we het nou willen of niet ze zullen niet altijd gelukkig zijn.

Maar da's leven niewaar?

Kunt u dat??

Telefoon gaat over.
"met Ester"
"Dag mevrouw het is met *bliep* van uw bankkantoor *bliep* en hoe gaat het met u op deze prachtige zaterdagmorgen?"
"Prima meneer prima en met u?"
"Is meneer thuis" (whot the *bliep* is meneer??)
"Nee, die is op weg naar zijn werk" (*zucht* want ik weet wat komen gaat)
"Oei" (hoor ik daar lichte paniek?)
"Kan ik u helpen misschien?" (er ontstaat twijfel)
"Tsja het is te zien, ik heb een copij van zijn loonfiche nodig. Zou u hem kunnen vragen of hij mij dat kan zenden per e-mail? Kunt u die boodschap overbrengen? Da's niet zo moeilijk toch?" (stel hierbij een toonhoogte voor die een normaal mens alleen aanslaat tegen kleuters of zelfs peuters)

Ik raak in paniek. Een boodschap, email wat was het ook al weer?? Hellllluuuuuppppp

Later als de hubby de mail wil verzenden moet ik 'm helpen de gescande loonfiche te vinden. Hij verstuurd de mail namens mij ...................

Waarom denken sommige mannen dat ik stupide ben?

Nee toch?!

Ik dacht dat ik 'm goed verstopt had. de weegschaal bedoel ik! Maar gisteren heeft één van de dochters hem terug gevonden en stond 'ie' dus in het midden van de badkamer. schreeuwend: "stap op mij stap op mij". en hoewel ik voorvoelde dat ik dat dus beter NIET kon doen deed ik het toch en ik schrok me rot. Ik bedoel ik had mezelf toch echt 4 kilo lichter gedacht dan DIT.

Ik val stil ...............................

Tranen...................

en dan zo maar plotseling zijn er tranen. Zomaar. en zo veel. Ik voel het zout in mijn mond. Af en toe kan het niet meer met woorden en dan worden het tranen. Muziekske erbij en ik ben "lost". Tis maar voor even hoor. Ik zal er niet te veel over zagen. Als de tranen zijn gedroogd ga ik gewoon weer verder.

Beetje druk en hectisch!

Eigenlijk zijn er zo van die dagen dat het druk en hectisch is. Niet zozeer in het 'doen' maar meer in mijn denken. Het ligt 'm er vooral aan wanneer ik niet in staat blijk om een juiste beslissing te nemen. Wanneer ik ga vastlopen en in cirkeltjes ga draaien. Druk zijn maar dan met niks is het eigenlijk! Daarnaast passeren hier natuurlijk ook de gewone dingen de revue en dat alles maakt mijn denken tot een chaotische soep en dus weet ik het dan gewoon ff niet meer.

Een opsomming:
1. Olav zijn situatie wordt er niet beter op. De kinesiste heeft ook met het CBO gesproken en eigenlijk adviseert zij ons ook om naar een andere school uit te kijken. volgende week zullen we er enkele gaan bekijken waaronder: De Freinetschool in Mechelen en de Leefschool in Koningshooikt. Dit alles zal een heel praktische verandering geven voor iedereen binnen het gezin. Er werd zelfs al geopperd om een 3e auto aan te schaffen zodat Karlijn haar zus naar de trein kan brengen.

2. Er heerst een maag/darmvirus in het gezin er zijn dus veel krampen en buiktoestanden. Niemand heeft trek in eten en iedereen laat 'scheten' dat het een lieve lust is. Ik ben gelukkig nog steeds gevrijwaard. Maar Karlijn en Piene en Lennard zijn thuis.

3. Na het retour komen van weekend in Helchteren bleek dat Piene wederom haar sleutel was kwijt gespeeld.
"Oh bent u die meneer?! Ja hoor die herinner ik mij nog. Derde keer is scheepsrecht mevrouwtje" en na een betaling van wederom €40 was de kamer weer geopend en bleek dat Piene haar reservesleutel gelukkig goe had opgeborgen in haar kamer (die op slot zat ja) .............................

4. Karlijn heeft haar theorie-examen afgelegd en is gelukkig geslaagd. ja dat was natuurlijk wel weer eens iets positiefs en ze kan nu een voorlopig rijbewijs aanvragen.

Ik denk dat vooral nr 1 de grootste impact om mij heeft. het zien van een kind dat zich niet prettig voelt en dat iedere dag met meer moeite naar school toe gaat is echt heel erg vervelend. Och arme mijn venteke toch!

Pissig!

Donderdag.
Vrouw, in de dertig, 2 kleine kinderen, alleenstaand, bijstandsmoeder. Ze is laag opgeleid maar verplicht werkzoekende. Ze wil wel graag werken maar ook zelf voor haar kinderen zorgen. En dus zegt ze vaak nee tegen aanbiedingen. Met als gevolg dat ze een schorsing boven het hoofd hangt. Twee maanden geen leefloon is een ramp!

Vrijdag.
Man, in de veertig, 3 kleine kinderen, getrouwd, goede baan. Zegt werk op om meer tijd aan zijn kinderen te besteden. Hij zal gedurende de komende 4 jaar in ieder geval wachtgeld krijgen. Hij heeft een goede opleiding, prachtig CV en er zullen hem vele banen worden aangeboden ...................

Life is unfair!