Koken!

In de winter is het toch moeilijk om nog een beetje creatief met groenten te zijn (klinkt net als een slechte cursus (creatief met .........) Na alle verschillende stoempen en stampotten wordt het een beetje saai. Nu moet ik zeggen dat ik eigenlijk een gruwelijke hekel heb aan patatten. Maar dat ik met 5 anderen samen woon die patatten aanbidden. Ik ben meer voor pasta's, graantjes, rijst of zelfs couscous. Maar daarmee doe ik huisgenoten geen plezier. Op het moment is Piene nogal geïnteresseert in wat er op ons bord ligt. Ze leert op school bij agrarische technieken over lang vergeten en oude groentes. Rabarber is er zo eentje, of stoofperen of zelfs schorseneren. Het leuke was dat Piene deze groentes herkende omdat wij deze toch wel regelmatig gebruiken zoals bijvoorbeeld ook stoofpeertjes.

Voor de stoofpeertjes gaan wij naar Nederland. Nu moet ik bekennen dat de Makro ze soms ook heeft maar we gaan toch éénmaal per maand naar NL en dus dan kunnen we ze daar gewoon mee pakken. Het moeten namelijk wel Gieser Wildeman zijn. Geen idee waar ik het over heb??

Probeer ze eens op de kop te tikken en maak het volgende recept, ik weet zeker dat de kinderen ze heerlijk zullen vinden.

2 kg Gieser Wildeman stoofpeertjes
100 gram suiker
flink wat kaneel
halve theelepel gemalen kardamom
1 à 2 kruidnagelen
rode wijn
evt maïzena om te binden

Schil 2 kg GieserWildeman, je kunt ze heel laten of in partjes zodat je de klokhuizen kunt verwijderen(dat is ook een beetje afhankelijk van de grootte. Was ze en zet ze op een heel zacht vuurtje met  flink wat water water. Giet er een kopje rode wijn bij en voeg de volgende ingrediënten toe: kaneel, gemalen kardamom, 1 of 2 kruidnagels en ruim suiker (ongeveer 100 gram).    En nu komt het geheim: laat dit vooral heel lang pruttelen dat betekend 2.5 tot 4 uur , houdt in de gaten of er voldoende vocht blijft en voeg dit anders toe. Vlak voor het opdienen kun je het vocht eventueel wat binden met maïzena. Het is vooral lekker met varkensvlees en (jawel) gekookte patatjes.

Eiegenlijk ben ik wel benieuwd naar leuke verrassende recepten voor oude of lang vergeten groentes. Hebben jullie nog ideeën?

Dankbaar!

Eigenlijk staan we er maar weinig bij stil. en gelukkig maar want dat betekend dat we er ook nauwelijks mee geconfronteerd worden. Toen Lennard 3.5 week te vroeg was geboren leverde dat toch wel enige paniek op. Hij zag er niet zo goed uit. En erger nog het voelde niet goed. Al snel werd duidelijk dat de hartklep naar de longader niet voldoende open ging. Een hele trits onderzoeken volgde. Maar als nel bleek dat bij voldoende controle het niet een aandoening was waar hij direct aan zou moeten worden geopereerd. Lennard was een rustige baby. Maar door zijn overgevoelige longen was hij regelmatig ziek. Longontsteking, bronchitis het lag voortdurend op de loer. Maar naast dit allesbleef ik een gevoel van onrust houden. Er was iets mis met hem. Maar niemand die het zag en iedereen vond mij een overbezorgde moeder. Hij ontwikkelde zich goed. een jaar later moesten we terug naar kindercardio in Leuven en daar was een Hollandse arts: ze flapte er luidkeels uit: heeft u nou nooit gezien dat er meer met uw kind aan de hand is? Ik was totaal uit het veld geslagen, daar zat ik na tegen alles en iedereen te hebben gezegd dat er iets aan de hand was met hem en nu werd ik ervan 'beschuldigd' dat ik niet goed opgelet had. om een lang verhaal kort te maken binnen 2 dagen zaten we bij de afdeling voor erfelijke en aangeboren afwijkingen. Er werd ons het verdict medegedeeld: Lennard heeft het syndroom van Noonan. 


Ervolgde heel wat tranen. Maar onderleiding van het ziekenhuis in Leuven en met behulp van vele kiné-sessies op basis van de  kritische ontwikkelingsbegeleiding volgens Hendrickx hebben we het kunnen aanvaarden. 


We zien dat hij zich goed ontwikkeld en met zijn klepafwijking gaan we regelmatig op contrôle en voorlopig hoeft daaraan niets te worden gedaan.  Momenteel is zijn lengte een beetje een discussie-punt in ons huis want we weten niet goed wat daaraan te doen. Voorlopig doen we niets maar we denken erover om toch eens een kinder-endicrinoloog op te gaan zoeken zodat we eens een goede informatie kunnen verkrijgen over het evt gebruik van groeihormonen als hij daar aan toe mocht zijn of komen. Toen hij 1 jaar was was er zoveel twijfel en onrust over de gezondheid van hem en zie nu eens wat een parchtige vent het al wordt. We hebben ons veel meer zorgen gemaakt dan ooit nodig was! En daarvoor ben ik dankbaar!

aai-phone, aai-pot, aai-pet

Waren ze maar zo lief als ze heten. Ik kan er niets aan doen maar ik heb een hekel aan de aai's van Appel. Ware het niet omdat iedereen die er eentje heeft dat ding heilig verklaard en totaal niet meer kan inzien dat het ding eigenlijk gewoon een uit de kluiten gewassen telefoon is. Goed ik heb dus ook niet zo'n ding nodig, ik heb een gewone pc. Ik zet mijn muziek gewoon ofwel aan op de pc ofwel op de muziekinstallatie. Zoek m'n dingen gewoon op google. Kijk thuis-vrouw-moeder-manager zijn heeft ook zijn voordelen. Maar de Sint  schoof bij beide dochters een aai-pot in hun schoen en sindsdien zit ik ook in de appel-shit. En dus moesten we aai-tjoens op de pc hebben. En daar is het conflict. Ook al hebben we hier 4 verschillende pc's in huis. De mijne is ver uit favo, en toen dachten de dochters ...................... kip ik heb je. Maar nee, ik stak daar een stokje voor. Op deze pc geen aai-tjoens zelfs niet één. Ik heb een ongelooflijke hekel aan die appel applicaties. Ze zijn traag, bevatten rotzooi en zijn gewoonweg onmogelijk om mee te werken. Als ik nu mensen diep beledig dan verontschuldig ik mij maar ik wil gewoonweg niks met appel te maken hebben. En denk nu niet dat ik het niet voor gadgets heb want het tegenovergestelde is waar. Ik heb alleen mijn oog laten vallen op HTC en misschien ga ik zelfs wel voor de nieuwe JooJoo maar dan moeten ze er natuurlijk wel een touwtje bij leveren (ja, pa die is voor jou!!) en ik zal ook een nieuwe sjakos moeten ................. ook geen slecht vooruitzicht natuurlijk.

En dat ga jij gratis doen?? Zomaar?? Voor niks?

Afgelopen woensdag ben ik naar het SociaalCentrum in Mechelen geweest om daar eens te praten over mijn ambities om aan de slag te gaan als vrijwilligster. Ik kreeg allerlei aanbiedingen van koffie schenken tot naar het zwembadgaan met een gehandicapte. Toch zoek ik meer iets wat me in staat stelt om meer mensen te leren kennen. En dus bleven er uiteindelijk vier verschillende 'jobs' voor mij over. Werken in de winkel voor kansarmen, lesgeven aan allochtone vrouwen, helpen bij het samenstellen van voedselpakketten en administratief werk voor een VZW. Ik zal er uiteindelijk één uitkiezen en daar eerst maar eens mee beginnen. Het was voor mij een positief gesprek en ik kwam er dan ook vol energie vandaan. Eénmaal thuis heb ik het samen met Piene overlopen. Ze begrijpt volkomen waarom ik dit wil doen. In tegenstelling tot Karlijn die zich afvroeg of ik dit dan 'gratis' ga doen en waarom ik geen betaalde baan zoek (dit heeft een aantal redenen nl dat ik met mijn 18 jaar thuis niet echt een goede kandidaat ben voor de arbeidsmarkt en dat de Belgische staat een buitengewoon vreemde manier van rekenen heeft als het aankomt op echtgenotes van internationaal ambtenaren). Ik zou dat nooit doen, als ik werk moet me dat geld opleveren zegt ze intussen bladerend in een 'Volvo-magazine'. Een 'uitleg' mijnerzijds over 'voldoening' en andere diepere bedoelingen rondom mijn duik in het diepe wordt enigzins rologend aanvaard. Het komt duidelijk niet over. Onze standpunten verschillen. En ik realiseer mij dat mijn dochters op weg naar volwassenheid zijn en leren om eigen opinies te hebben die duidelijk kunnen verschillen met de mijne.

as Maandag heb ik een vervolg gesprek.

Heel Erg Vies!!

Hadden we dus twee weken geleden 'De Mannen' van de ruimdienst hier al gehad. Maar de verstopping was nog steeds niet opgelost En dus zaten we nog steeds met brullende gootstenen. Het Beest heeft zich ergens onder ons huis verstopt en zal gelijk een slechte horror-movie plotseling uitbreken. Wij weten dat 'knflook' of 'houten kruizen' daartegen echt niet opgewassen zullen zijn. Dit weekeinde leek het te verergeren en dus kwamen ze gisteren weeral 'De Mannen'. Lennard leeft op als er iets te doen valt, met z'n handen in zijn zakken volgt hij z'n vader en 'De Mannen' op de voet en komt mij regelmatig uitslag brengen over de vorderingen. Inmiddels hebben 'De Mannen' zich onder het huis verschanst en vonden een enorme verstopping. Dan plots horen we een luid geluid en borrelend komt het monster ons tegemoed. Lennard is ooggetuigen en schreeuwt z'n vader toe dat het 'hier allemaal overstroomd' en Berend probeert 'De Mannen' te roepen maar die zijn en onder het huis en zo'n 8meter verwijderd dus het duurt even voordat ze horen wat er gebeurt. Langzaam wordt ons duidelijk dat we nu letterlijk in de shit zitten. De gehele bijkeuken is overgelopen met een grijzige, stinkende, schuimende massa ............. ik ga verder kijken waar er nog meer ellende is ............. ook de keuken pompbakken zitten vol ................ erger nog ook de wc is volledig voorzien van dit goedje. 'De Mannen' blijven zich verontschuldigen en voelen zich zichtbaar ongemakkelijk met alle rommel. Er valt niets anders te doen dan de zooi op te ruimen.

Doet me wel denken aan Herman Finkers: Glanerbrug heeft kabeltelevisie, wanneer Glanerbrug riolering krijgt is nog niet bekend. Wij leven nog in de middeleeuwen!

Moet allemaal niet te lang duren!

'Het moet nu maar eens over zijn' dat was wat de klastitularis letterlijk tegen onze dochter zei. Ze was vijf maanden daarvoor vertrokken naar Italië voor een uitwisseling. Ze had erg veel moeite om opgenomen te worden in het gezin met de dokter en de advocate die weinig tijd vrij konden maken voor het gezin. Toen de opa haar aanrandde hebben we haar terug gekregen en het was een 'gebroken' meisje. Ze kreeg therapie maar vanuit school was er nauwelijks begeleiding. en dat terwijl Karlijn er toch alles aan deed om de school vol te houden. Omdat ze haar volledig negeerden ging ze zich tegen school verzetten. Spijbelde zelfs. hiervoor moest ze  een namiddig blijven en kreeg als strafschrijfwerk: waarom heb je gespijbeld.Ze heeft zitten huilen boven het witte vel en kon niets schrijven .................. weeral onbegrepen. Na 3 maanden vonden ze op school dat het maar eens gedaan moest zijn met al die 'flauwekul'. Inmiddels zijn we ruim 2.5 jaar verder en nu pas kunnen we zeggen dat ze 'beter' is en dat ze zich eruit gevochten heeft. Wat een ellende en wat een onbegrip. Ze heeft haar jaar vorig jaar niet kunnen halen ook vanwege een terugval .................. nooit hebben ze er op school rekening mee willen houden. Nooit hebben ze op school hulp geboden. Ik begrijp die mentaliteit niet. Keihard en ongevoelig. Ik heb me verstopt al die tijd. Voelde me niet sterk genoeg om de mensen te zien die niets begrepen van wat wij allemaal doormaakten. Niets is erger dan je kind iets dergelijks te zien doormaken terwijl jij metal je liefde en aandacht er NIETS aan kunt doen!

Ik ben redelijk bitter geworden door de afgelopen jaren maar ik voel dat het tijd om door te gaan ...............
vervelende gedachten en bitterheid maken plaats voor nieuwe plannen en dat voelt goed!